Het 38e Scheldejazzfestival had vrijdag een warme start, onder grote belangstelling van o.a. de brandweer werd het podium op de Markt geplaatst en een dansvloer gelegd om ’s avonds plaats de bieden aan de 1e band van dit festival: Dockside, zij brachten het publiek gelijk in de stemming met de gezelligheid van goeie swingende muziek, daarna speelde Naguine dixieland in de stijl van Django Reinhardt !
Muziek die de mensen uitnodigt !!
Om 20.00 volgde de officiële opening door een fluitende gedeputeerde !!
Die heel gedurfd vertolkte wat jazzmuziek eigenlijk is: een ode aan de vrijheid.
Er volgde een spetterend en verrassend optreden van Boo’s Jazzoo’s waar bij het publiek ogen en oren tekort kwam, strak gespeeld, goed gezongen, beelden van de stad op de achtergrond en de dansers van Lilian Butler om alles nóg meer te laten spreken.
Na de pauze inviteerde Rony Verbiest zijn oude vriend Johan Verminnen voor een bijna intiem concert.
Rony, meester op de accordeon, bandoleon en mondharmonica speelde eigen composities en prachtige stukken van zijn pianist Michel Biseglia en Johan met zijn soms tedere, soms rauwe stem bracht zijn klassiekers o.a. Ik wil de wereld zien, Brussel, Au port d ‘Amsterdam en zoals hij zelf zei “zijn pensioentje” in een ontroerde muisstille zaal….Laat me nu toch niet alleen.
Daarna volgde een prachtig dubbelconcert van Philip Catherine & Bert van den Brink, in Porgy & Bess, wat een prachtige muzikanten, wat een mooie muziek gelijk al een hoogtepunt van het festival ! Wat een klasse van deze twee giganten.
Dan de DJ van dienst in de PIT niemand minder dan Jules Deelder, dat garandeert een volle enthousiaste zaal en leert een publiek dat voorheen misschien dacht dat jazz niet spannend is, het tegendeel: juist weer een ode aan de vrijheid.
Een drukbezochte Nieuwstraat doet vermoeden dat de echte kroegentocht van zaterdagavond een (opnieuw) toegevoegde waarde zal blijken te zijn.
